یادش بخیر

                         فرخنده سال آشنایی

                                                             آن بیستم

                                                                                     روز قرار

                                                                                                               روز طلایی

دستی به دست هم نهادیم

                                          ... آسمانی

                                                                 زوجی شدیم

                                                                                           لبریز

                                                                                                        از عشق خدایی.

 

...

بهار است و دلم فریاد در فریاد

غریبی می کند با من

سراغ چشم مستت را

ز من می جوید و خواهد

بهار است و دلم طغیان، طغیان است

چو موجی می خروشد موج دلتنگی

گهی با جزر و گه با مد

به سوی ساحلی دیگر نمی رقصد

بهار است و دلم پر از نقوش تو

کمان ماورای دیده را دیدم

و برقی در میان مردمک هایت

هلال لعل رخسارت

همه آویزه ی آبی

همه آبی، همه آبی

بهار است و دلم مملوست از مستی

پر از عشقم

پر از صهبای گلرنگم

پرم از تو

پرم از اینهمه مستوری و در پرده شوریدن

بهار است و دلم...

"الف.ز"

 

                         

 


 

نوشته شده توسط "شین" در سه شنبه بیست و چهارم اسفند 1389 ساعت 11:55 موضوع | لینک ثابت